1 weekendje later en ja hoor opnieuw zijn we
erop uitgetrokken. Onder het motto je moet het niet ver gaan zoeken om plezier
te maken, trekken we naar Oostburg. Met de mobilhome amper een uurtje rijden. De
ideale rit om zelf eens achter het stuur te kruipen. Ja ik geef het toe, onder
dwang van Vincent… met knikkende knieën heb ik gereden en wat was ik blij dat
we zonder kleerscheuren er geraakt zijn. Super blij was ik dat ik dit niet
onmiddellijk opnieuw zou moeten gaan doen, maar toen kwam de domper… Vincent
was zijn portefeuille vergeten… ja hoor ook de terugrit
zou voor mij zijn. Gelukkig bleven we op de camping voor 2 dagen. Genoeg tijd
om opnieuw wat moed op te doen…
Vincent kan zich goed bezighouden met het
zoeken naar leuke plekjes om te staan. Campercontact en Zoover zijn dan ook zijn
favoriete sites geworden! Ook nu heeft hij zichzelf opnieuw overtroffen. We
logeerden op minicamping ‘de paardenwei’. Het is een paardenmelkerij waar een
B&B gevestigd is alsook een camping. Het onthaal was meer dan vriendelijk
en we mochten zelf een plaatsje uitkiezen. Door het mindere en winderige weer
kozen we voor een beschutte plaats achteraan op het terrein. Er waren
natuurlijk ook plaatsen met een mooi uitzicht over de velden.
Het aankomen en ‘opzetten’ verloopt
ondertussen al routinematig. Ja, ik weet het met een mobilhome is dat niet al
teveel werk , maar toch… Elk heeft zijn taakje, wat inhoud ik hou me bezig met
Oona en Vincent doet het werk. Nuja om toch zelf ook wat te doen kijk ik voor
de gas, want Vincent heeft er steeds problemen mee…. Nog geen half uurtje later
zaten we al met onze snoetjes in de zon te genieten van ons middagmaal. Nu was
het enkel nog wachten op onze vrienden die tegen de avond ons zouden vervoegen
om te genieten van deze camping.
Voor Oona was dat geen enkel probleem, want er
was meer dan voldoende te beleven… Ze wou steeds naar de paarden gaan kijken,
naar de binnenspeelruimte in de schuur gaan, spelen met de tractors die her en
der op de camping verspreid waren. Voor kinderen geen gebrek aan
Dag 2 was aangebroken. Anders dan normaal
sliep Oona eens de hele nacht door in de mobilhome … oef…
Toen begonnen we er weer aan. Oona deed een
middagdutje en wij zijn gestart met de aperitief. Terwijl staken onze mannen de
barbecue aan… Meer hoeft een mens toch niet te hebben als je op congé bent… Die
middag hebben we gegeten voor de rest van de dag… echt… we aten lekkere barbecue
van 13u tot 17u, alles op het gemak maar toch voldoende om ons buikje te
vullen. Voor Oona duurde dit allemaal even te lang, dus zij heeft overal wat gespeeld, en gereden met de (speelgoed)tractor.
Toen de avond viel hadden de mannen erg veel
zin om een kampvuur te maken. Want ook dit mag op de camping. Ze zijn wat hout
gaan halen maar waar zouden we dat op maken…. Want op ons veldje was geen steen
voorzien om vuur te maken…. Ze hadden er niets beter op gevonden dan dit in
de BBQ te doen… Ok bye bye BBQ, maar ik geef toe, het was best gezellig!
In deze nacht zijn trouwens 2 veulentjes geboren. Voor alle gasten was er beschuit met muisjes voorzien en de vlaggen gingen uit om de geboorte te vieren. we konden ze ook met z'n allen al bewonderen.
De avond viel en Corry en Dieter kwamen toe. Corry is een oud collega van mij en onze
mannen ja die hebben elkaar gewoon gevonden. Leuk toch? Na het avondeten hebben
we nog wat kaasjes, salami en chips verorbert natuurlijk met ‘aangepaste’
wijnen.
Dag 2 was aangebroken. Anders dan normaal
sliep Oona eens de hele nacht door in de mobilhome … oef…
Na een lekker ontbijt
en verkwikkende douche waren we klaar voor oona haar eerste kennismaking met de
pony’s. Ik ging er aanvankelijk heen met een klein hartje. Paarden zijn niet
echt mijn ding… Maar Oona was echter super enthousiast. Zonder enige schrik
aaide ze de verschillende pony’s en heeft zelfs op eentje gezeten. De helm wou
ze echter niet op, waardoor de pony wel bleef stilstaan (voor de veiligheid).
Omdat we vandaag toch iets zouden gedaan
hebben maakten we een gezellig fietstochtje doorheen de velden. Zalig… de vele
wind moesten we er natuurlijk wel bijnemen.
Toen begonnen we er weer aan. Oona deed een
middagdutje en wij zijn gestart met de aperitief. Terwijl staken onze mannen de
barbecue aan… Meer hoeft een mens toch niet te hebben als je op congé bent… Die
middag hebben we gegeten voor de rest van de dag… echt… we aten lekkere barbecue
van 13u tot 17u, alles op het gemak maar toch voldoende om ons buikje te
vullen. Voor Oona duurde dit allemaal even te lang, dus zij heeft overal wat gespeeld, en gereden met de (speelgoed)tractor. 
Toen de avond viel hadden de mannen erg veel
zin om een kampvuur te maken. Want ook dit mag op de camping. Ze zijn wat hout
gaan halen maar waar zouden we dat op maken…. Want op ons veldje was geen steen
voorzien om vuur te maken…. Ze hadden er niets beter op gevonden dan dit in
de BBQ te doen… Ok bye bye BBQ, maar ik geef toe, het was best gezellig!
(let vooral niet op de foto.,ik heb altijd koud...)
Dag 3,
de dag van ons vertrek. Ook vandaag was er opnieuw pony rijden voor de kinderen
van de camping. Vandaag waren we voorbereid en had Oona haar fietshelmpje aan.
Hiermee mocht ze wel rondrijden op een paardje. Tot groot jolijt van onze
kleine meid! Wat is dit leuk mama!!!
In deze nacht zijn trouwens 2 veulentjes geboren. Voor alle gasten was er beschuit met muisjes voorzien en de vlaggen gingen uit om de geboorte te vieren. we konden ze ook met z'n allen al bewonderen.
Vandaag geen drukte om te vertrekken, want we
mochten blijven zolang we wilden. We hebben in alle rust nog ’s middags onze
boterhammen gegeten voor we aanzetten richting Breskens. Ja hoor… ik zat al met
een ei in de broek, want ik moest opnieuw rijden. Gelukkig hadden we al een
goed plan om ons te parkeren op een randparking… oef geen centrum moeten
doorkruisen. Wat een opluchting. In Breskens was er net vandaag pinkstermarkt.
Heerlijk snuisteren tussen alle kraampjes en winkeltjes. Natuurlijk moesten we
het weekend nog mooi afsluiten. De vrouwen kozen voor een zoetigheid en de
mannen … ja een pintje natuurlijk.
Moe maar voldaan van een heerlijk weekendje
keerden we terug huis, al dromend van onze volgende trip.
