Ik zal vast niet overdrijven als ik zeg dat
deze dag, DE DAG is waar we enorm naar uitgekeken hebben. Onze verwachtingen
waren dan ook hoog gespannen naar het park van de kleine blokjes…
Je zal het nooit anders zien, net vandaag
sliep Oona wat langer. Na een extra tandje bij te zetten zijn we alsnog om 10u
aan de ingang van Legoland!
Nog maar aan de inkom sta je al verwonderd.
Alles is opgebouwd in de stijl van de legoblokjes, fantastisch om te zien. Ook
binnen heb je hele werken (denk aan mini-europa) gemaakt in legoblokjes. Boten
die varen, vliegtuigen – treinen – vrachtwagens die rijden.
Met Oona zijn we onmiddellijk doorgegaan naar
duploland. Daar zat ze al snel op een leuk treintje, de vliegtuigjes, een
fantastisch speelplein en een draaimolen. Aan speelmogelijkheden geen gebrek en
de wachtrijen waren ook vrij kort.
Wat opvalt is dat het personeel ook allemaal super vriendelijk is. Een welgemeende glimlach tot achter hun oren, lief tegen de kinderen, zwaaien,… Ik zou er niet van schrikken dat er voor hen een wedstrijd of bonus aan vast hangt.
Wat opvalt is dat het personeel ook allemaal super vriendelijk is. Een welgemeende glimlach tot achter hun oren, lief tegen de kinderen, zwaaien,… Ik zou er niet van schrikken dat er voor hen een wedstrijd of bonus aan vast hangt.
Na dit stukje van het park te bezoeken gaan we
verder doorheen het park. Ieder deel heeft zijn eigen legothema, het personeel
anders gekleed, de versiering is anders. Je word telkens weer verwonderd.
Toen we rond 14u nog eens op de monorail
wilden gaan bleek er een probleem te ontstaan… oeps stroompanne…. Een stuk van
het park was zonder stroom gevallen. Gelukkig waren de problemen nog snel van
de baan en konden we enige tijd er alsnog op.
Als laatste bezochten we nog even de leuke
mega reusachtige legowinkel aan het
begin van het park. Daar besliste manlief zomaar dat Oona dit jaar 2x jarig is…
ja hoor ze werd verwend met 2 dozen duplo!! Ik geef wel toe.. dat hebben we nog
niet.
Moe maar voldaan keren we terug naar ons plekje toe.
Moe maar voldaan keren we terug naar ons plekje toe.
Dag 12
Zootopia
Vandaag op de agenda een bezoek aan een
plaatselijke zoo. Volgens de eigenaars van de camping zeker een bezoekje waard.
Het is een Safaripark waar je zelf met je wagen kan doorrijden. Als je dit niet
wenst kun je de route ook te voet afleggen of met een bus. Wij kozen voor de
laatste optie en hebben ons dat zeker niet beklaagd.
Op de bus kregen we super veel, duidelijke en
interessante info over de verschillende dieren die we hebben gezien. We reden
voorbij bizons, leeuwen, giraffen, olifanten, antilope ‘s,… veel te veel om op
te noemen. Oona was erg geprikkeld bij het zien van al deze mooie dieren en
deed ook de moeite om de dieren te benoemen. Ik geef toe er zijn veel ‘eendjes’
en ‘paardjes’ maar wat kun je verwachten van een kind die nog 2 moet worden…
In het midden van het park kregen we een uur
om vrij rond te lopen. Daar kon je stappen doorheen een kooi met aapjes. Niet
te geloven hoe dicht deze tot bij ons zijn gekomen. De prachtige foto’s
bewijzen dat! Oona was echt in verwondering. Ze wou helemaal niet zitten in de
buggy maar zelf stappen tussen deze lieve beestjes.
Na een uur rond te stappen en naast de aapjes
ook gorilla’s te bekijken stapten we opnieuw op de bus. Klaar voor het
spannende deel van de route, De Leeuwen! Om hier binnen te kunnen moet je eerst
door een sas met 2 poorten. De eerste
die we doorrijden wordt handmatig open en dicht gedaan door 2 mensen. Ze kiezen
hier bewust voor om de kooi altijd te kunnen sluiten (ook als de stroom zou
uitvallen). Nadien komt een 2de poort die automatisch open en dicht
gaat. Veel beweging was er niet te zien in de kooi. Alle leeuwen lagen samen in
een hoekje te kijken naar de kooi ernaast, waar 3 leeuwen zitten in
afzondering, die gisteren eten hadden gekregen.
Het einde van de toch was aangebroken. Na een
slotwoord van de gids konden we nog vrij rondwandelen in het park. We bezochten
nog de wolven, keken naar flamigo’s en Oona speelde op een speelpleintje waar
de geitjes rondliepen. Ze had helemaal geen schrik van de geitjes. Dol
enthousiast liep ze achter hen aan en aaide ze.
Als afsluiter wandelden we ook doorheen hun
dinopark. Net iets minder overweldigend dan de levende dieren, maar toch de
moeite om te bekijken.
Rond 15u keerden we terug naar ons plekje met
een uitgetelde dochter. Wat hebben we vandaag weer leuke dingen beleefd!






Geen opmerkingen:
Een reactie posten